Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

MΠΑΜ!!!


 Έτσι ξαφνικά,όπως το λέει το τραγούδι ακριβώς!Ουρανοκατέβατα έρχεται ένας άνθρωπος και γίνεται πρωταγωνιστής.Δεν ξέρω τι να γράψω πραγματικά.Ο φόβος και η ανασφάλεια παλεύουν με την παρόρμηση και την επιθυμία.Και ποιος νικάει ; Αυτό που ζω.Χωρίς ταμπέλα.με ανοιχτές άλλες υποθέσεις,με διαφορετικά βιώματα και μυαλά αλλά εκεί,σε ένα περίεργο μαζί που δεν είχα ονειρευτεί έτσι αλλά είναι πολύ δυνατό.Και είχα ξεχάσει πως χτυπάει η καρδιά και πως περιμένεις ένα τηλέφωνο και ένα ραντεβού και πως ποτίζουν τα ρούχα τη μυρωδιά του άλλου όταν ξεχνάς να φύγεις από το σπίτι του και πως είναι ήρεμο το κορμί και η ψυχή από την ικανοποίηση κι όχι γιατί τα έχεις ρίξει σε λήθαργο.Και έχει σκαμπανεβάσματα και φόβο που με κρατάει μετρημένη μα όσο περνάει ο καιρός το συναίσθημα μεγαλώνει σαν ζεστό κύμα που στο τέλος κατακλύζει τα πάντα.

Ο λογικός εαυτός μου μου λέει πως  μπορεί να μετανιώσω αυτό το ποστ,το βίωμα όμως όχι.

Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Οι αλήθειες μου

Θα έλεγα για τον εαυτό μου (τελείως αντικειμενικά) οτι έχω μια νορμάλ έως καλή σχέση με την αλήθεια αλλά ομολογώ οτι αυτή τη στιγμή δυσκολεύομαι να πω 7 αλήθειες για τον εαυτό μου.Ας κάνω μια δοκιμή:

1. Η ζάχαρη δεν είναι ποτέ αρκετή. Πιθανόν έχω πάθει κάποιο είδος ανοσίας και δεν μου φτάνει η ζάχαρη,κυρίως στη σοκολάτα ρόφημα.Εκεί που όλοι λένε σερμπέτι εγώ βάζω κι άλλο.
2.Εκνευρίζομαι με τα ζευγαράκια που σαλιαρίζουν ανενόχλητα στο δρόμο αλλά κατά βάθος θα ήθελα να το κάνω κι εγώ χωρίς να με νοιάζει εξίσου τι θα σκεφτούν οι τριγύρω.
3. Η μνήμη μου είναι τρομακτικά δυνατή σε σημείο που με πληγώνει.Θυμάμαι ρούχα,εκφράσεις,κουβέντες,μουσικές,δρόμους και αριθμούς από τις σημαντικότερες ή και όχι στιγμές της ζωής μου.
4.Μ'αρέσει να φεύγω και να επιστρέφω,και είμαι ευγνώμων που μου το παρέχει αυτό η δουλειά μου(όταν την κάνω).Όχι από δειλία,απλά από σιγουριά ότι θα γυρίσω.
5. Με τρομάζει ο φόβος της μοναξιάς αλλά όσο μεγαλώνω τον απομυθοποιώ.
6. Είμαι αρκετά αδύνατη και σαν να μην έφτανε αυτό οι συναισθηματικές αλλαγές (θετικές και αρνητικές) με αδυνατίζουν κι άλλο.Συμπέρασμα: δεν είμαι εγώ για τέτοια,χρειάζομαι ζεν καταστάσεις.
7. Είμαι Θεσσαλονικιά και δεν έχω πάει στο Λευκό Πύργο,ντροπή μου ξέρω.

Χμμ...ήταν ένα μικρό ξεβράκωμα(πως φαίνεται ο λόγιος άνθρωπος) αλλά συμπαθητικά τα πήγα,πατάω δημοσίευση πριν αρχίσω να αμφισβητώ όσα έγραψα!