Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,



     αποφάσισα φέτος μετά από αρκετά χρόνια να σου γράψω.Στο παρελθόν σου άφηνα κάθε χρόνο το γραμμα μου κάτω απο το δέντρο και πάντα εκπλήρωνες τις ευχές μου μέχρι που μια μέρα βρήκα τα γράμματα κρυμμένα σε μια τσάντα της μαμάς μου και θύμωσα μαζί σου.Θα μου πεις τι θέλεις και ψάχνεις; ε δίκιο έχεις,φέτος υπόσχομαι να μην ψάξω πουθενά, μόνο θα περιμένω να μου φέρεις τα δώρα μου όπως τότε.
 Το σκέφτηκα καλά ότι δεν πρέπει να ζητήσω πολλά και ακριβά πράγματα,ξέρω ότι κι εσένα σε έχει επηρεάσει η κρίση και έχεις και πολύ κόσμο να ικανοποιήσεις αλλά δυσκολεύομαι πολύ να κάνω "περικοπές" σε αυτά που θέλω.Σου δίνω λοιπόν τη δυνατότητα να αποφασίσεις τι από αυτά που ζητάω χρειάζομαι περισσότερο και να μου το χαρίσεις,ε κι αμα είναι και δύο δεν χάλασε κι ο κόσμος!
  Λοιπόν έχουμε και λέμε,θέλω υγεία ως το τελευταίο μου κύτταρο για να παλέψω ό,τι έρθει και δεν έρθει και το ίδιο θέλω και για τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου. Θέλω να ξανακάνω τη δουλειά μου γιατί μου λείπει, είμαι πολύ νέα για να κάθομαι και αρκετά μεγάλη για να ζητάω χαρτζιλίκι από τους γονείς μου.Ακόμη θέλω να πάω ένα ταξίδι,στο εξωτερικό μάλλον,διακοπές γενικώς,να ξεχάσω τα πάντα και γνωρίσω νέα μέρη.Αλλά αυτό που θέλω πιο πολύ από όλα, μα όλα άγιε μου( ναι τολμώ να πω πιο πολύ) είναι να κρατήσω αυτό το δώρο που μου επιφύλασσε το τέλος του χρόνου,θέλω να το κρατήσω μόνο δικό μου και να με κρατήσει κι αυτό με την ίδια επιθυμία.
  Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων για το δώρο μου,α και να προσέχεις στις καμινάδες γιατί φέτος που δεν έχουμε λεφτά για πετρέλαιο τα τζάκια θα είναι αναμμένα!